Nieudany zabieg kosmetyczny – kiedy należy się odszkodowanie i jak je uzyskać

Autor: Karolina Golachowska, radca prawny

Zabiegi kosmetyczne i estetyczne są dziś powszechne, a wraz z nimi rosną liczby powikłań: martwica po wypełniaczu, opadnięcie powieki po toksynie botulinowej, oparzenia po laserze, blizny i przebarwienia po peelingu, zakażenia po mezoterapii. Część z nich mieści się w ryzyku zabiegu, o którym klient został uprzedzony. Część jest skutkiem błędu – złej kwalifikacji, złej techniki, niewłaściwego preparatu, braku informacji o ryzyku albo braku reakcji na powikłanie. W tym drugim przypadku poszkodowanej osobie przysługują roszczenia.

Powikłanie czy błąd – gdzie przebiega granica

Każdy zabieg ingerujący w skórę niesie ryzyko, którego nie da się wyeliminować: obrzęk, zasinienie, przejściowe zaczerwienienie, w rzadkich przypadkach reakcja alergiczna. Jeżeli klient został o tym rzetelnie poinformowany, zabieg wykonano prawidłowo, a powikłanie wystąpiło mimo to – odpowiedzialność co do zasady nie powstaje. O błędzie mówimy, gdy naruszono standard należytej staranności, m.in. może to być:

  • zła kwalifikacja – wykonanie zabiegu mimo przeciwwskazań (np. choroba skóry, ciąża, leki, stan zapalny, wcześniejsze zabiegi), bez wywiadu;
  • zła technika – podanie preparatu w niewłaściwe miejsce, zbyt duża dawka, nieodpowiednie parametry lasera;
  • niewłaściwy preparat lub sprzęt – produkt bez certyfikacji, przeterminowany, niesterylny, urządzenie nieprzeznaczone do danego zabiegu;
  • brak informacji i zgody – klient nie wiedział o ryzyku i nie mógł świadomie zdecydować;
  • brak opieki po zabiegu – zignorowanie zgłaszanych objawów, brak skierowania do lekarza przy niepokojących zmianach;
  • brak uprawnień – zabieg medyczny wykonany przez osobę bez uprawnień medycznych.

Salon kosmetyczny a gabinet lekarski – dwa różne standardy

Zabiegi kosmetologiczne wykonuje kosmetolog lub kosmetyczka w ramach umowy o usługę. Odpowiada za należytą staranność: prawidłową kwalifikację, technikę, preparaty, informację o ryzyku. Zabiegi, które ingerują w organizm, tj. m.in.: iniekcje kwasu hialuronowego i toksyny botulinowej, lasery ablacyjne, podanie osocza powinien wykonywać lekarz, po uzyskaniu świadomej zgody na zabieg.

Kto odpowiada

Najczęściej odpowiada osoba wykonująca zabieg, podmiot, w ramach którego go wykonano oraz ubezpieczyciel (o ile było wykupione odpowiednie ubezpieczenie OC). Przy wadliwym preparacie lub urządzeniu odpowiedzialność może ponosić także producent lub dystrybutor. Ustalenie, kto był stroną umowy i kto wykonywał zabieg, to pierwszy krok – od tego zależy adresat wezwania do zapłaty.

Jak udokumentować szkodę

  • Zdjęcia – zdjęcia zmian, najlepiej codziennie w pierwszych dniach; przydatne są również zdjęcia stanu skóry sprzed zabiegu.
  • Dokumenty z salonu lub gabinetu – umowa, karta zabiegu, formularz zgody, dokumentacja medyczna (jeśli zabieg wykonywał lekarz), paragon lub faktura, ulotka lub opakowanie preparatu, wiadomości i korespondencja.
  • Konsultacja lekarska jak najszybciej – warto poprosić o opisanie w dokumentacji zastanego stanu i prawdopodobnej przyczyny.
  • Dokumentacja leczenia naprawczego – dokumentacja z wizyt, konsultacji, zaświadczenia, wyniki, rachunki za wizyty, leki, zabiegi korygujące, dojazdy.

Jakie roszczenia przysługują

Odszkodowanie – za wymierne straty: koszty leczenia naprawczego i zabiegów korygujących, leków, konsultacji, dojazdów, utracone dochody. Zadośćuczynienie – za krzywdę: ból, stres, oszpecenie, konieczność ukrywania zmian, wpływ na życie zawodowe i osobiste. Przy trwałych skutkach można żądać także renty (m.in. z tytułu zwiększonych potrzeb) i wyłożenia z góry kosztów planowanych zabiegów naprawczych.

Jak przebiega sprawa

  • Analiza dokumentacji i ocena, czy są podstawy do formułowania roszczeń, kto odpowiada i jakie roszczenia mają uzasadnienie.
  • Wezwanie do zapłaty skierowane do odpowiednich podmiotów (najczęściej do osoby wykonującej zabieg lub do placówki, w której wykonano zabieg oraz do ubezpieczyciela – jeśli było wykupione odpowiednie ubezpieczenie OC).
  • Negocjacje i ewentualna ugoda – jeżeli druga strona uznaje roszczenia co do zasady.
  • Pozew – gdy druga strona odmawia przyjęcia odpowiedzialności lub proponuje kwotę rażąco zaniżoną; proces sądowy z reguły trwa kilka lat.

Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych dotyczy jedynie świadczeń zdrowotnych udzielanych w szpitalu i finansowanych ze środków publicznych (NFZ). Większość zabiegów estetycznych, które poskutkowały negatywnymi następstwami dla pacjentów nie będzie się zatem mieścić w zakresie postępowania o wypłatę świadczenia kompensacyjnego z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.

Ile jest czasu

Roszczenia przedawniają się co do zasady po 3 latach od dnia, w którym osoba poszkodowana dowiedziała się o szkodzie i o osobie odpowiedzialnej do jej naprawienia. Niezależnie od terminów warto działać szybko – wówczas z reguły jest więcej możliwości działania.

Podsumowanie

  • Odszkodowanie należy się, gdy powikłanie wynika z błędu: złej kwalifikacji, techniki, preparatu, braku informacji o ryzyku, braku reakcji lub braku uprawnień.
  • Istotne jest zgromadzenie dowodów – dokumentacji z salonu, zdjęć (np. ran, oparzeń w kolejnych dniach), dokumentacji medycznej z leczenia, paragonów i faktur za ponoszone wydatki.
  • Roszczenia: odszkodowanie (zwrot poniesionych wydatków), zadośćuczynienie, przy trwałych skutkach renta; termin co do zasady 3 lata od dowiedzenia się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady prawnej w indywidualnej sprawie. Stan prawny: październik 2026. Zobacz też: Ograniczenie odpowiedzialności.

← Wszystkie artykuły w Bazie wiedzy